![]() Monika Bosek-Kaczmarzyk
|
Mam na imię Monika. Bardzo się cieszę, że trafiłaś/eś na moją stronę i możemy się poznać. Zatem na początek przedstawiam Ci moją historię. Jestem mamą czwórki dzieci w wieku 25, 21, 15 i 10 lat. Można więc powiedzieć, że jestem mamą, której nie obce są problemy zarówno związane z małymi dziećmi, jak i takie, jakie niosą ze sobą wyzwania związane z czasem adolescencji. Jednocześnie jestem też mamą dorosłych już dzieci… Z wykształcenia jestem psycholożką, pracującą głównie z dziećmi i rodzinami. Ktoś mi kiedyś powiedział, albo sama odkryłam – teraz już nie pamiętam, że mam niezwykły talent do – wytykania rodzicom błędów wychowawczych :-). Zapewne tak jest, ponieważ moją misją i pragnieniem jest, by każde dziecko czuło się dobrze we własnym domu. Ale spokojnie. Nie rozprawiam na lewo i prawo i nie narzucam rodzicom własnych mądrości. Jeśli już to robię, to tylko wówczas, gdy mnie o to zapytają. To, jak wiele frajdy daje praca z dziećmi i rodzinami (mamami), odkrywanie ich zasobów, wpieranie w rozwoju i pogłębianiu wzajemnych relacji odkryłam na szkoleniach terapii ericksonowskiej w PIE, a także pracując w szkole, jako szkolny psycholog oraz prowadząc kursy rozwojowe dla dzieci, młodzieży i mam. Odkąd pamiętam moją pasją było również tworzenie, pisanie. Po urodzeniu córeczki, która jest dla mnie nieustającym źródłem inspiracji otworzyłam blog dla rodziców – mama na całego, na którym piszę o tym, co robię, by tworzyć dobre relacje z dziećmi i radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Jeśli masz pomysł na artykuł daj mi znać. Niewątpliwie największymi moimi sukcesami blogowymi były wystąpienia w Pytaniu na Śniadanie, Dzień dobry TVN, Polsat Mamma Mia oraz Radiowej Trójce. Bardzo też cenię sobie nawiązanie współpracy z czasopismem Charaktery oraz wydawnictwami Znak, Literka i Samo – Sedno. Jedną z trudniejszych i niezwykle rozwijających prac, jakie podjęłam była praca z Rodzinami Zastępczymi. Specyfika problemów, jakie dotyczyły dzieci przebywających w pieczy zastępczej to przede wszystkim zaburzenia więzi oraz brak poczucia przynależności. Trudno wspierać dzieci, które mają rodzinę, ale jednak tak jakby były bez rodziny. Obecnie pracuję w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, gdzie wsparcie i terapia rodzin oraz realizowanie mojej misji, by “każde dziecko czuło się dobrze we własnym domu” – czyli coś, w czym czuję się najlepiej mam na co dzień. Zajmuję się również diagnozą psychologiczną, ale to już inna historia. Największe moje pasje to góry, taniec, sporty zimowe, czytanie, MOJE DZIECI oraz pies 🙂 Dziękuję Ci, że jesteś ze mną. Napisz proszę parę słów o sobie, bym i ja mogła Cię poznać. |






