Opowiadanie dla rodziców o tym, jak zachęcić dziecko do rysowania lub innej twórczości poprzez opisową pochwałę.

Pewnego dnia mama Oli zatrzymała się przed tablicą z rysunkami dzieci z grupy jej córeczki. Poszukała rysunku swojego dziecka i znów z niechęcią mu się przyjrzała. Zastanawiała się, skąd Ola odziedziczyła brak talentu do rysowania. Na rysunku widać było tylko szare kropki i kreski. Rysunki obok były podobne, ale było na nich więcej szczegółów, kolorów i czegoś, czego nie dało się wyrazić. Spodobał się jej szczególnie jeden rysunek, Kasi.

– Cześć mamusiu – Ola przywitała się z mamą – oglądasz sobie nasze rysunki? Rysowaliśmy opady atmosferyczne – rzekła z dumą dziewczynka, ciesząc się, że prawidłowo wypowiedziała takie trudne słowo – Podoba Ci się mój rysunek?

– Cześć córciu – przywitała się mama. I po chwili zastanowienia dodała – no, owszem, podoba mi się, jest ładny. Może w domu narysujemy jeszcze jeden taki rysunek z opadami?

– Nie mamo – odparła Ola – już jeden namalowałam – dodała szybko dziewczynka i poszła ubierać się do szatni.

Mama Oli wiedziała, że pomimo pochwały, nie zachęciła dziewczynki do narysowania jeszcze jednego takiego rysunku ponownie, być może nawet lepiej.

kaz%cc%87de-dziecko-ma-talent

W tym momencie przed tablicą stanęła mama Kasi. Obie mamy przywitały się ze sobą i z Kasią, która właśnie wyszła ze swojej sali.

– Cześć mamusiu – rzekła radośnie – oglądasz sobie nasze rysunki?

– O tak – odparła mama – widzę, że użyłaś bardzo dużo kolorów – niebieski, szary, żółty i nawet biały. A twoje chmurki są okrągłe i pierzaste i jest ich … raz, dwa, trzy, cztery. Cztery chmurki. Widzę tu jeszcze pięcioramienne gwiazdki, całą masę kropelek i kulki. Wszystkie kulki są bardzo okrągłe i podobnej wielkości. Patrząc na twój rysunek mam wrażenie, że widzę wszystkie pory roku.

– To opady atmosferyczne – odparła z dumą dziewczynka –  deszcz, śnieg i grad.

– Domyśliłam się – odparła mama z uśmiechem.

Kiedy Kasia pobiegła do szatni mama Oli nieśmiało zwróciła się do  mamy Kasi.

– Kasia ma talent do rysunków. Nie to co moja córka. Proszę spojrzeć na rysunek Oli. Nigdy bym się nie domyśliła, że to opady atmosferyczne.

– To nie jest kwestia talentu, tylko wiary we własne możliwości – odparła mama Kasi patrząc na rysunek Oli – rysunek Oli jest tak samo dobry, jak Kasi. Jest po prostu inny.

– Naprawdę tak pani sądzi? – spytała z niedowierzaniem mama Oli – A rysunek Kasi jest naprawdę piękny. Jest za co pochwalić. A co można powiedzieć o rysunku Oli? To tylko kropki i kreski.

– Ależ można dużo powiedzieć – odparła mama Kasi – proszę po prostu powiedzieć, co pani widzi, bez oceniania i używania słów typu piękny, ładny, wspaniały. Takie słowa nic dziecku nie mówią. Ja powiedziałabym, że widzę tu całą masę kresek i tyle samo kropek. Proszę spojrzeć. Wszystkie kropki są tej samej wielkości i umieszczone w podobnych odstępach. A kreski są różnej wielkości i różnego odcienia szarości.

– Myśli pani, że w taki sposób można pochwalić rysunek? To przecież śmieszne. Dziecko wie, co namalowało – ze zdziwieniem rzekła mama Oli.

– Owszem wie – odparła mama Kasi – i chce, żeby rodzic również to zobaczył. Kiedy chwaliłam rysunek mojej córki też tylko opisałam to, co widzę i co czuję. Słyszała pani.

– No … tak … – odparła z wahaniem mama Oli.

– Proszę więc spróbować – mama Kasi uśmiechnęła się życzliwie – my już idziemy. Do widzenia.

– Do widzenia – odparła mama Oli.

– Do widzenia – rzekła Kasia.

– Idziemy mamo? – usłyszała głos Oli – jestem gotowa.

– Idziemy, już idziemy – odparła mama – ale poczekaj chwilkę. Przyjrzałam się dokładnie twojemu rysunkowi. Widzę, że użyłaś wielu odcieni szarości, kiedy rysowałaś te kreski. Jedne są prawie białe a inne prawie czarne. Zauważyłam też, że jedne są większe a inne mniejsze. A tych kropek jest bardzo dużo, wszystkie prawie takiej samej wielkości. Kiedy tak zapatrzyłam się na twój rysunek miałam wrażenie, że deszcz pada na nim od wielu dni.

– Jeśli chcesz mamo – Ola uśmiechnęła się radośnie – mogę ci w domu namalować taką samą ulewę.

– Cieszę się – odrzekła z radosnym niedowierzaniem mama Oli – chodźmy więc szybko do domu.

Teraz wiedziała już jak rozbudzić talent i zachęcić Olę do rysowania.

KONIEC

Przeczytaj kolejną bajkę

ZAGUBIONA ZABAWKA

ZAGUBIONA ZABAWKA

Kiedy dziecko zgubiło ulubioną zabawkę i nie może sobie z tym poradzić.
KAŻDE DZIECKO MA TALENT

KAŻDE DZIECKO MA TALENT

Opowiadanie dla rodziców o tym, jak zachęcić dziecko do rysowania lub innej twórczości poprzez opisową pochwałę.
PRZYGODA MAI

PRZYGODA MAI

Opowiadanie dla dzieci i rodziców o dziewczynce, która szła po raz pierwszy do przedszkola i bardzo się tego bała.
ŁOWCA MARZEŃ

ŁOWCA MARZEŃ

Opowiadanie dla wszystkich o tym, jak sprawić, by spełniały się marzenia.
PAN GĄBKA

PAN GĄBKA

Opowiadanie dla dzieci, które dotyka długotrwały ból głowy. Głównym bohaterem bajki jest Pan Gąbka, który bierze ból na siebie
OKULARY

OKULARY

Opowiadanie dla dziecka, które szuka wyjaśnienia, dlaczego znalazło się w szpitalu i jaka dotknęła je choroba.
ŻABI POTWÓR

ŻABI POTWÓR

Opowiadanie dla dzieci, które boją się zasypiać w ciemności